خانه::لیست موضوعات::ادبیات::ادبیات کشورها::نمایش مطلب

ادبيات امريکاي لاتين بخش هفتم

متن مطلب:

نويسنده مطلب: مجيد

اندازه متن: 1 2 3 4

بيشتر شاعران مدرنيست نويسندگان خوبي نيز بوده اند، اما چند تن نويسنده درين دروه آثار منثور ادبي جالبي پديد آوردند از جمله: شاعر و نويسنده گواتمالائي که شهرت جهاني دارد بنام انرکوئه گومنر (1927-1873) يک اثر بزرگ ادبي انتقادي پديد اورد و از مردم اورگوئه جوزه انريکوئه رودو Rodo (1917-1817) نويسندة کتاب آريل بود اين کتاب دوبار بانگليسي در سال هاي 1900 و 1922 ترجمه شد. نوول نويس و نزوئلائي مانوئل دياز رودريگوئز (1927-1868) انريکوئه رودرگوئز لارتا (1875) نوول نويس مشهور آرژانتيني که برخي از آثارش به انگليسي ترجمه شده است، کارلوس ريالس (1938-1868) از مردم اوروگوئه و نتوراگارسيا کالدرون از کشور پرو (1959-1887) بودند. برخي از صفات اختصاصي اساسي و اصلي نوول معاصر در آمريکاي لاتين بزبان اسپانيائي – هوشياري اجتماعي، رنگ محلي، زبان بومي است، در آمريکاي لاتين بطرز جالبي آدمي را سرچشمه رئاليستي و ناتوراليستي نوول هاي ربع قرن آخر قرن نوزدهم آگاه مي سازد. در ميان نويسندگان رئاليستي کلوريندا اتود تورنر (1909-1854) با نوول خود بنام پرندگان بي آشيان که در سال 1889 منتشر کرده بود. رافائل دلگادو (1914-1853) از مردم مکزيک با نوول چکاوک 1891 و جوزه لوپز – پوتيلو روجاس (1923-1850) با قطعه اي زمين که در سال 1898 منتشر کرد توماس کاراسکوئيلا (1940-1858) از کشور کلمبيا بانوولي که در سال 1928 انتشار داد نمايندگان اصلي و مهم نوول هاي ناتوراليستي و اوژينو کامبرس (1900-1843) از آرژانتين و فدريکو گامبوآ (1939-1864) از مکزيک بودند. با اين سوابق قوي و نيرومند نوول معاصر وارد جريان رئاليسم شد، برخي از نوول نويس ها ز سياست و نظامي گري الهام گرفتند از جمله ماريانو آزوئلا (1952-1873) و گريگوريو لوپز (1895) بانوول سرزمين 1933 برخي از آثار برجسته ادبي مشکلات اجتماعي را مورد بحث و بررسي قرار داده اند از قبيل آثار مانوئل گالوز (1882) در نوول معلم مدرسه 1914 ادوارد باريوس (1884) در نوول روح گمشده 1917 و کارلوس لووريا (1928-1882) و آثار چند نويسندة ديگر از مطالب و مشکلات قديمي تمدن بربريت و غيره بحث گرديده از جمله در آثار رمولوگاله گوس (1884) همچنين نوول نويس هائيکه طبيعت را مورد استفاده خويش قرار داده اند براي نمونه آثار ريکادوگيورالدس (1927-1886) هورراسيو کيوروگا (1937-1878 ماريانو لاتوره (1886) گهواره کرکس 1918 و جوزه ايوستاسيو ريورا (1928-1889) را مي توان برشمرد موضوعاتي بزبان دو رگه بومي اسپانيائي در نوول هاي گيورالدز و نوول بنيوتينچ (1952-1885) و در نوول هاي کارلوس ريالز ديده مي شود. برخي نوول نويس ها کوشيده اند توصيفات شاعرانه اي از طبيعيت، طرح و خصوصيات قهرمان داستان در اثر خويش بگنجانند در آثار بدرو پرادو (1952-1886) و در نوول مرديکه همانند اسب نگاه مي کند 1915 رافائل آوالو مارتينز ( -1184) و نوولي از ترزاد دلا پارا (1895-1936) اين گونه وصف ها و تشريح ها ديده مي شود. نوول هائيکه در آنها ماية شرح حال نويسي وجود دارد و اين شرح حال ها واقعي يا خيالي است در آمريکاي لاتين بزبان اسپانيائي تصنيف گرديده نسبتاً فراوان است از جمله نوول مردي از آهن 1907 اثر ريوفينو بلانکو فومبونا و نيزه هاي سرخ 1931 اثر آرتيورو اوسلار پيتري ( - 1905) نوول هائي نيز در آمريکاي لاتين تصنيف گرديده است که رنگ و مايه سرخپوستي دارد از جمله نوول نژاد برونز 1919 اثر آلسيدس آرگيوداس (1946-1879) نوولي که در سال 1934 جرج ايکاز (1906) تصنيف کرد را مي توان ذکر کرد. نمونه هاي نوول هائي که مايه روانشاسي دارد مي توان زن کفن پوشيده (1938) اثر ماريالوئيزان بومبال (1910) واثر ادواردو مالئا (1903) و پسر يک دزد اثر مانوئل روجاس (1896) را برشمرد. سرانجام نوول هاي حاوي موضوعاتي درباره اراذل يا آندسته از نوول ها که قهرمانهاي آنها را اراذل و اوباش تشکيل مي دهند از جمله زندگي بيهوده پيتوپرز در فيستا در نوامبر 1942 که در سال 1938 بوسيلة جوزه روبن رسئو (1952-1890) نوشته شد و نوول هاي تاريخي نيز تصنيف گرديد از جمله نوولي از انريکوئه رودريگوئز لاررتا قابل ذکر است.