خانه::لیست موضوعات::ادبیات::ادبیات کشورها::نمایش مطلب

ادبيات برزيل بخش يکم

متن مطلب:

نويسنده مطلب: مجيد

اندازه متن: 1 2 3 4

پدرو آلوارس کوبرال سرزمين برزيل را در سال 1500 در راهش به هند کشف کرد و منشي او پرووازد کامينا اولين کسي بود که شرحي از منطقه برزيل به رشته تحرير درآورد. در قرن شانزدهم هم مهمترين نويسندگان برزيل همه به زبان پرتغالي مي نوشتند و دربارة زيبايي هاي طبيعي و آداب و عادات سرخپوستان آثار دلاويزي پديد آوردند برجسته ترين نويسنده اين عصر مردي به نام جوزه آنجيتا (1597-1534) از فرقه مذهبي ژوزئيت ها که شاعر و درام نويس و تاريخ نوسي، مذهبي بود. در قرن هفدهم با رشد و توسعه صنعت نيشکر در برزيل، ناحيه با هياوپرنا مبوکو به سرعت ترقي يافت شهرهاي بزرگ و کليساها نقش عمده اي در تقويت هنر و ادبيات منتهي به سبک باروک داشتند از طرف ديگر نهضت ها و تحولاتي در اين سرزمين به وقوع پيوست. بنتوتيکز با پينتو (1618-1540) اولين شاعري بود که اشعاري جالب سرود و مانوئل بوتلود اوليويرا (1711-1636) نيز اشعار جالبي پديد آورد. ز اديبان ديگر قرن هفدهم فري ويسنت دوسالوادور (1636-1664) و گريگوريود ماتوس گيورا (1696-1663) و آنتونيو وييرا (1697-1608) و سرمائوس (1748-1679) را مي توان نام برد که هر يک آثار ادبي جالبي اعم از نظم و نثر خلق کردند. قرن هجدهم عصري طلائي و درخشان در برزيل بود. سائويولو و ريدوژانير و مراکز فرهنگي، ادبي و اقتصادي و هنري برزيل به شمار مي رفت که در آن ها آثار بديع هنري اعم از معماري و مجسمه سازي و نقاشي و ادبي خلق گرديد. بسياري از آکادمي هاي علمي و ادبي تأسيس شد و اعضاء اين مؤسسات علمي در برزيل معروف بودند. در ميان گروه اديب دانشمند سبساتيائو دارو کاپيتا (1837-1660) و پدرو تاکيوئس (1777-1714) مورخ نيونومار کوئس پريرا (1728-1652) نوول نويس و ميتاس آريس راموس دسيلوا داکا (1770-1705) داراي اهميت فراوان بوده اند. در اواخر قرن هجدهم تأثير و نفوذ نويسندگان و فلاسفه فرانسوي در برزيل بسيار عميق بود به طوريکه تغيير و تحولي در ادبيات اين سامان صورت گرفت. يکي از رهبران و پيشوايان نظم و نثر برزيل توماس آنتونيوگونزاگا (1810-1744) بود که آثاري بديع و جالب آفريد.
اشعار غنائي به وسيله شاعران متعدي در قرن هجدهم در برزيل سروده شدک ه مايه هاي چوپاني و روستائي و غيره داشت از مهمترين اين گروه شاعران که اشعاري دلاويز سرودند مي توان کلايوديو مانوئل داکوستا (1789-1729 سراينده منظومه اوبراس(در 1768 سرود) توماس آنتونيوگونزاگا منظومه ماريلياده ديرسيو را سرود و چند بار چاپ و مهمترين و جالب ترين شعر قرن هجدهم بود و مانوئل ايگناسيوداسيلوا آلوارنگا (1814-1749) نويسنده کتاب جلورا (1799) بود، را ذکر کرد. دو تن شاعر ديگر يکي به نام جوزه بازيليودا گاما (1795-1714) و جوزه دسانتاريتا دورااو (1784-1720) يک منظومه رزمي نوشت. بازيليو نويسنده اي از اوروگوئه که به ميسيون مذهبي ژوزئيت ها حمله کرد سانتاريا نويسنده و شاعر شعري جالب سرود اين منظومه مقداري مايه سرخپوستي و توضيحاتي از آداب و رسوم آنان را دربر داشت. در سال 1808 نايب السلطنه پرتغال از ترس ناپلئون گريخت ودرار خويش را در ريودوژانيرو قرار داد اين واقعه منتهاي اهميت را براي برزيل در برداشت براي اينکه اکنون مليت مستعمراتي اهميت يافته و کشور برزيل اعتبار و مرکزيتي کسب کرده بود. در سال 1822 دام پدروي اول جانشين دام جوآن گشت و اعلان استقلال کرد آنگاه چند سال بعد تا سال 1840 يک دوره اغتشاش سياسي حمفرما بود، تا اينکه دام پدروي دوم امپراطور شد. در اين حوال سلطنت يک دوره طولاني سعادت آميز واگذرانيد و صلح برقرار گشت و فرهنگ ترقي و رونق يافته، اما بين سالهاي 1808 و 1804 ادبيات به افکار و ايده هاي سياسي آميخته گشت، روزنامه نگاري راه باز مي کن و بيانات خطابه اي رونق مي گيرد و اينک نگاهي اجمالي به وضع سبک رمانتيسم ادبي برزيل مي شود .